Dinsdag Suikerrock Kick off. Ik ging uiteraard voor The Half Doors, maar heb alle concerten 'uitgezeten'
The Doors ***(*)
Alleen Ray Manzarek en Robbie Krieger waren muzikanten op het podium die uit de originele Doors stamden, maar ze toonden voor mij dat The Doors altijd een groep van 4 straffe muzikanten is geweest ipv 'Jim Morrison and band'. Vooral Krieger liet een paar sterke gitaarkunstjes zien, terwijl Manzarek gewoon altijd zijn goedgeluimde zelf was. Hier en daar merkte je dat de twee (en vooral Manzarek) vooral uit nostalgie hun oude glorie probeerden te doen heropleven, maar als ze dat zo goed blijven doen dan mag dat van mij gerust. Hun ingehuurde zanger kon me minder bekoren. Deed ik de ogen dicht dan hoorde ik een knappe stem die die van Morrison dicht benaderde. Deed ik ze open dan zag ik een rocker die soms wat zielig zijn best deed om Morrison te imiteren, maar zelfs in levende lijve minder presence had dan wat ik van Jim zag op oude livebeelden. Toch, de set zat strak en de nummers blijven te goed om niet meer gespeeld te worden en ik ging niet ontgoocheld naar huis (al had het wat langer mogen duren). Dat vierde sterretje is enkel voor The Doors-fans zoals ik
John Fogerty ****
Straf spul, strakke set, heerlijke nummers van zowel Creedence, als zijn solowerk als covers. De ambiance zat goed, zijn zang en spel waren quasi foutloos en dit was eigenlijk dé topper van de avond.
ZZ Top ***
Gimmicky. Als meer kun je de Baarden niet meer omschrijven. Leuk om te zien, vooral omdat ze nog steeds goed spelen en leuke nummers hebben, maar echt boeien doet het na verloop van tijd toch niet meer. Veel te lange set, die slechts af en toe opflakkerde door de kleur van een gitaar of een koddig synchroon dansje. Niet slecht, niet spectaculair.
