Welke film/serie heb je gezien?

[Squall]

Diamonds Are Forever

Naar ik verneem is dit voor veel fans een 'mindere Bond', ondanks de terugkeer van Sean Connery, en dat kan ik best begrijpen. In vergelijking met eerdere delen vallen sommige actiescènes namelijk wat knullig te noemen (vooral de maanbuggychase en het slot) en de plot is wat minder spannend naar mijn gevoel. Maar toch kijkt het allemaal lekker weg, omdat het verhaaltje best leuk in elkaar zit (ondanks de gaten hier en daar), de sfeer top is en Bond héérlijk grappig uit de hoek mag komen. Ik zat meermaals te grijnzen en te grinniken bij de vele -schunnige- opmerkingen van Bond ("That's a cute little nothing you're almost wearing"), en wist ook het komische moordenaarsduo best te smaken. Leuk kijkvoer dus, zoals een goede Bond moet zijn.

3,5/5

[Squall]

Shadows

Het is moeilijk om een juiste indruk weer te geven van mijn kennismaking met het werk van John Cassavetes. Ik stapte namelijk met de verkeerde instelling Shadows binnen. Zijn debuut uit 1959 is namelijk geen film zoals je ze gewend bent. Er is geen duidelijke verhaallijn, geen hoofdpersonage en zowat alles is tot stand gekomen via improvisatie ... Er zijn enkel scènes die zich rond drie broers en zussen (de ene is zwart, de andere 'koffie met melk', de laatste bijna blank) die in New York met hun ras en identiteit worstelen. Het resultaat is een aanvankelijk bevreemdende 'jazzfilm' waarbij je toch je ogen niet van het scherm kan houden. Zeker geen voer voor ieders bek, maar wie vertrouwd is met de Franse Nouvelle Vague, zal hier zeker van smullen.

3,5/5

[Squall]

Dirty Mind

Amusante en inhoudelijk best 'onVlaamse' Vlaamse prent over een stuntassistent die na een faliekant afgelopen stunt een frontaalsyndroom oploopt en ontwaakt als Tony T.: de grootste stuntman die de Vlaamse filmwereld ooit gekend heeft. De film is boeiend en grappig, Wim Helsen speelt de hoofdrol voortreffelijk (hij herhaalt niet zomaar het Wim Helsen-typetje, maar toont dat hij meer in zijn mars heeft) en de plot maakt plaats voor narratief verantwoorde én spectaculaire stunts. Alleen jammer dat de film in de finale uit de bocht gaat in van het dunne koord tussen tongue-in-cheek en ongeloofwaardige kolder waarop het ruim een uur wist te balanceren dondert. Desalniettemin. De moeite van een visie waard.

3,5/5

[Squall]

Star Wars: The Clone Wars seizoen 1

Dat de Clone Wars het ideale hiaat in de Star Wars verhaallijn is om uit te melken is geen geheim meer. De setting is ideaal om verschillende verhalen aan te knopen, dus het hoeft niet te verwonderen dat dit al de tweede animatieserie is met deze titel. Deze 3D versie is echter één van de beste Star Wars spin off producten die er zijn en bood mij 22 keer 20 minuten puur Star Wars plezier. Het eerste wat opvalt is de look en feel van de reeks. De gestilleerde personages vragen even gewenning, maar niemand zal ontkennen dat dit er énorm mooi uit ziet. Vooral op vlak van belichting, design en textures (die een handgeschilderde feel hebben meegekregen) is dit de absolute top in tv-land. Het is dan ook jammer dat de animaties zelf zo houterig zijn (wat zijn oorzaak in het snelle productieproces vindt vermoed ik), al betert het iéts naar het einde van dit seizoen toe. De scenario's steken goed ineen en focussen zich vooral op actie en avontuur, waardoor elke episode in een rotvaart voorbijvliegt. Het valt ook op dat hoe verder de reeks vordert, hoe beter het allemaal wordt en hoe grootser de makers het kunnen en durven aanpakken. Hier en daar zit er uiteraard een mindere aflevering tussen (vooral Jar Jar is zijn eeuwige irritante zelve, en de afleveringen waarin hij een prominente rol speelt zijn vreselijk), de humor is vaak behoorlijk flauw en de reeks kan op wat onlogica rekenen binnen de tijdslijn van de Star Wars reeks (de Clones zijn hier mensen met karakter, geen gewillige slaven zonder eigen wil, wat de kwestie Order 66 toch wat vager maakt), maar die dingen storen niet binnen het hele plaatje. Ik kijk al uit naar seizoen 2. Star Wars The Clone Wars is gewoon pure Star Wars fun...

4/5 (op het gevoel, uiteraard is er véél betere tv en véél betere animatie)

De extra's zijn trouwens erg goed. Elke aflevering een featurette van ongeveer 5 a 8 minuten met héél eerlijke crew die zonder schroom hun trucs om te besparen uiteen zetten en inzichten in het creëren van de verhalen geven. Nergens echt diep, steeds leuk om te zien.

[Squall]

Linkeroever

Onderhoudende Vlaamse thriller van Pieter Van Hees die zich als meester van de genreoefening lijkt te ontpoppen. Van Hees weet hoe hij met de camera moet omgaan en heeft twee sterke acteurs om het beeld te vullen. De plot boeit, maar kan moeilijk grote kwaliteiten toegedicht worden, en het einde laat je hoofdkrabbend achter, zoals het genre het voorschrijft. Geen grootse cinema die nergens uitstijgt boven zijn elementen, maar sowieso één van de interessantste films die Vlaanderen de laatste jaren heeft voortgebracht. Kuddo's voor Eline Kuppens trouwens, die erg ver durft gaan voor de rol en van mij gerust in meer films mag spelen.

3,5/5

[Squall]

Star Wars: The Clone Wars

In de bioscoop had ik gemengde gevoelens over deze prent, maar nu ik dit na de tv-reeks bekijk slaat de balans toch eerder positief uit. Het grootste probleem was voornamelijk dat deze voor tv bedoelde lange pilot tot bioscooprelease werd gebombardeerd, zonder dat het budget navenant werd opgeschroefd. The Clone Wars is naar animatienormen héél goedkoop gemaakt (zo'n 7 keer goedkoper dan de gemiddelde CGI-film) en doet ook weinig moeite om inhoudelijk dieper te graven dan de absolute oppervlakte. Dit is entertainende televisie en zo bekijk je het ook best. Het verhaal stelt bijzonder weinig voor en dient voornamelijk om alle personages neer te zetten, hun onderlinge relaties te tekenen en om de Clone Wars setting uit de doeken te doen. De animaties zijn, dankzij het budget, nogal houterig van aard en sommige frames zijn behoorlijk kaal, maar eens je went aan de gestileerde karakters en oog krijgt voor de uitstekende designs kan je deze film moeilijk lelijk noemen. Veel shots zijn bijzonder mooi in de rijkdom van kleuren, de belichting en het design waardoor het goedwillig oog zeker verwend wordt. Voor de rest biedt The Clone Wars voornamelijk no nonsense Star Warsplezier, met hopen achtervolgingen, veldslagen, saberduels en space fights. En wie niet meer verwacht dan dat zit voor anderhalf uur gebeiteld.

3/5

[YankeeWaRRiaH]

Avatar

Na lang wachten is hij er... Avatar. De eerste film van James Cameron na het monstersucces dat "Titanic" heette. Ik ga er niet veel woorden aan vuil maken... De film was het lange wachten dubbel en dik waard.

Het verhaal is heel simpel. Het gaat over de destructieve aard van de mensheid. Zo zijn er al tientallen fils de revue gepasseerd. De eerste film die in mijn gedachten komt momenteel is Ferngully - The Last Rainforrest.

Maar James Cameron zou James Cameron niet zijn moest hij van zo'n simpel verhaal niet iets fantastisch zou kunnen maken. Na een kwartier zat ik al volledig in het verhaal. De eerste keer dat je Pandora te zien krijgt is fantastisch... En het wordt er alleen maar beter op.

Het is sinds Return of the King geleden dat ik nog zo heb genoten van een film in de bioscoop. Ik raadt dan ook iedereen aan om deze film te gaan bekijken in 3D.

Ga morgen proberen een betere review neer te pennen, ben nu nog een beetje te enthousiast waarschijnlijk en zit momenteel ook in de auto, dus rustig over mijn woorden nadenken lukt niet echt...

Een dikke aanrader!

Een score volgt als ik hem zondag in IMAX heb gezien...

[Desertfox]

Heb ook net Avatar gezien en vond hem geweldig,
James cameron is weer iedereen voor in de filmwereld en heeft weer eens een nieuwe stap in film maken gezet.

Het verhaal was zeker te pruimen en was helemaal geen negatief aspect aan de film.
De cgi en effecten vergeet je na 15minuten wanneer je gewoon volledig in de film wordt gesleurd.

Ik ben voorstander om alle films in 3D te brengen, toch dit soort 3D, dat het niet moet hebben van flauwe 'stuff flying to your face' gimmicks.
Deze 3D geeft diepte en brengt je volledig in de film en de wereld van Avatar.

Ik ga hem zeker nog een paar keer zien, want zoiets kan je niet herbeleven op dvd of blu ray

Meer van dat!

[YankeeWaRRiaH]

Ben vandaag naar holland geweest. We gingen naar Avatar kijken op Imax-3d. Eens daar toegekomen kregen we te horen dat er 's middags problemen waren geweest in de imax zaal... Er was geen geluid meer ofzo. Alé da was om 13u. Onze film begon pas om 16.30u. Eens dat de film moest beginnen kwamen ze ons zeggen dat het nog een uur en tien minuten ging duren om de problemen op te lossen. Ik zag de bui al hangen. Als ze het probleem op 3 uur en half nie konden oplossen, dan zou dat extra uur nie veel meer uithalen...

Ben dus naar de kassa gegaan en heb de lastige Belg uitgehangen. Heb eerst mijn tickets laten verleggen naar volgende week zondag. Dat was geen probleem... Dan zei ik dat ik een vergoeding wou voor mijn parking of toch op zijn minst een tegemoetkoming. Dat vonden ze niet kunnen. Heb de kassierster verwittigd dat ik niet ging weggaan van de kassa eer ik de manager had gesproken. Die begon het al zwaar op haar heupen te krijgen. Na een twintigtal minuten de kassa te hebben geblokkeerd en enkele telefoontjes heb ik extra vrijkaarten gekregen, geldig tot 31 december 2010, bruikbaar voor alle voorstellingen in alle Pathé bioscopen (Imax voorstellingen inbegrepen). Zal dus ook gratis naar Alice in Wonderland en een andere film kunnen gaan kijken binnenkort... ^_^

[Squall]

Up

Ik maak er weinig woorden aan vuil: één van Pixars beste en één van de weinige animatiefilms die me natte ogen weet te bezorgen (de stille montage van Carl en Ellie). Grappig, spannend, bloedmooi én ontroerend. Meesterwerk.

4,5/5

[Squall]

Avatar

Eerst het slechte nieuws. Het verhaal van Avatar is voorspelbare, voorgekauwde troep. Amper opbouw, amper spanning,... het kabbelt er maar op los en wordt gedragen door eendimensionale personages die amper de ballen hebben om de groene boodschap van de film op zijn minst een beetje genuanceerd te brengen. Maar voor het verhaal moet je blockbusters als deze nooit gaan kijken. Dit soort film moet je vooral bekijken als een tochtje naar een ander universum waar je bek moet openvallen en pas bij de aftiteling met moeite dicht gevezen kan worden. Op dat vlak is Avatar dik geslaagd. Meer zelfs, dit is visueel één van de indrukwekkendste films ooit. Een voorbode van misschien wel een cinematografisch decennium waar zulks schoons regelmatiger zal opduiken.
Pandora is niet alleen een prachtig ontworpen, coherente wereld, de manier waarop Cameron en zijn effectenteam de maan tot leven wekken grenst aan het fenomenale. Zeker in 3D kijk je je ogen uit. De CGI is net als die van LotR 6 jaar geleden zijn tijd ver vooruit en slaagt er in om 3D figuren weer te geven die niet als CGI aanvoelen (nog beter dan Gollum en King Kong, de enige twee die ik ook zomaar aanvaarde als 'menselijke' figuren). Eens je bedenkt hoe veel werk (en geld) er hierin gekropen moet zijn snap je ook waarom het eerste uur van de film aanvoelt als een iets te lange natuurdocumentaire.
Cameron zou trouwens Cameron niet zijn om niet op het einde voluit te gaan en een sublieme actiescène op touw te zetten. Enorm indrukwekkende cinema die de vloer aanveegt met zowat elke blockbuster van de voorbije vijf jaar is dat, alleen jammer dat het nooit de emotionele kracht van pakweg de veldslagen in Return of the King heeft.
Besluitend kan ik enkel melden dat Avater een (duur) cinematicket meer dan waard is. Als Cameron bij de eventuele sequels erin slaagt dezelfde visuele flair te koppelen aan een verhaal met personages waar je om geeft en een boodschap die niet uitgekauwd overkomt, dan heeft hij werkelijk de cinema naar het volgende decennium geschopt. Voorlopig haalt hij het nét niet.

3,5/5

PS: I'd bang that blue chick...

[Indy]

...
Ik ben een ambetante klant en schep daar nog graag mee op ook.
...

Ik hoop u nooit te ontmoeten aan het onthaal van mijn winkel.

[Giel]

Avatar (3D)

+ Fantastische CGI (vooral gezichtsexpressies op de Avatars waren heel goed) en 3D-effecten
+ Eindgevecht was pretty awesome
- Duurt te lang
- Mager verhaal, geen emotionele band met personages
- Veel te veel scènes (vooral actie) die we al in andere films gezien hadden, originaliteit was ver zoek

Al bij al een redelijk goeie film en op vlak van 3D legt hij zeker de lat hoger maar daar blijft het imho ook bij.

6 of 7, dunno

[Desertfox]

en een epic badass die terwijl hij in brand staat in een mech springt om uit zijn ontploffend schip te raken,
en vervolgens een mech-messen gevecht heeft, en koffie drinkt wanneer hij inboorlingen kapot maakt.

[Squall]

Mr. Nobody

Toto Le Heros vind ik nog steeds de beste Belgische film ooit, en regisseur Jaco Van Dormael bewijst met zijn nieuwste worp 'Mr. Nobody' dat hij nog steeds één van de grootste is. Deze monstercoproductie van 32 miljoen euro deelt hetzelfde thema als Toto. Beide films gaan over personen die bedenken hoe verschillend hun leven wel niet had kunnen zijn indien de omstandigheden iets anders waren. Het titelpersonage van Mr. Nobody is namelijk in 2092 de enige man op aarde die nog sterfelijk is, en nu op het punt staat zijn laatste adem uit te blazen. Om die reden wordt hij geinterviewd over zijn geleide leven, maar Nobody's verhaal is allesbehalve coherent. Hij vertelt over de verschillende kruispunten in zijn leven en hoe alles anders loopt op de momenten dat hij andere keuzes maakt. Wat volgt is een opeenvolging van scènes met verschillende versies van de jonge Nobody die telkens differentieert in zijn keuzes en dus compleet andere levens gaat leiden.
Vanwege deze relatief ingewikkelde structuur ga je al van meet af aan aan het puzzelen om uit te vissen hoe de vork in de steel zit. Dat is in zekere zin de enige echte spanningsboog waar de film op drijft, aangezien de verhaallijnen niet naar een climax toe werken, laat staan je op het puntje van je stoel drijven met de vraag hoe alles afloopt. Maar uiteindelijk heb ik het gevoel dat de actieve kijktoestand niet de beste is voor deze film. Op het eind wordt alles héél duidelijk en krijg je zelf weinig ruimte voor interpretatie, waardoor de hele puzzelactiviteit eigenlijk in de weg staat van de ervaring. Mr. Nobody bekijk je best achteruitgezakt. Laat de tsunami aan scènes en mysteries en beelden maar op je af komen, blijf bij de pinken en op het eind zal je de hele film met terugwerkende kracht zien terugflitsen met een keihard 'AHA!' gevoel. De mooie moraal op het eind zet dan de kroon op het werk.
Van Dormael toont trouwens ook dat hij als weinig ander fantasievolle scènes bloedmooi in beeld kan zetten en oog heeft voor de kleine details en onooglijke momenten van het leven. Het aantal sterke momenten valt niet op één hand te tellen (en het moet gezegd, soms gaat van Dormael ook net iets te over the top, of blijft hij iets te veel binnen clichés hangen, zoals het koppel dat elkaar van onder de lakens aankijkt) en qua special effects en cinematografie moet dit één van de sterkste Belgische films ooit zijn (niet verwonderlijk, gezien het budget).
Sommigen zullen Mr. Nobody veel te pretentieus vinden (ook ik had moeite met de essayistische intermezzo's over allerhande filosofische of kwantumfysische onderwerpen), anderen zullen de film verwijten onsamenhangend en dramatisch vrij vlak te zijn. Maar nog anderen zullen net als ik overdonderd zijn door alweer een klein meesterwerkje van deze Belgische grootmeester.

4/5