Nog iets gelezen?

[Indy]

The Secret Diary of Laura Palmer (spoilers!)

Jennifer Lynch heeft van papa David vooral de opdracht gekregen om eindjes en plotholes in de serie Twin Peaks deftig op te knopen. Het dagboek van Laura Palmer legt een aantal zaken uit waar de serie je even met een 'oink-gevoel' liet staan en probeert een dieper beeld te schetsen van Laura Palmer. De diary entries beginnen vanaf haar twaalde (ze kreeg het dagboek voor haar verjaardag) en zo volg je Laura gedurende haar leven en maak je ook haar hele transformatie mee tot op het einde wanneer ze besluit het boek aan Harold in bewaring te geven. Nergens wordt enige uitleg gegeven voor BOB en ook de bladzijden die BOB in Fire Walk With Me uit het dagboek heeft gescheurd, zijn zogezegd ook uit het dagboek gescheurd. Een aangenaam opvullingkje voor de serie en de film maar zeker geen verplichte kost wil je meer te weten komen over de boeiende plot van Twin Peaks. 

[YankeeWaRRiaH]

nog niet gelezen, maar wel een pre order geplaatst



The Tales of Beedle the Bard (collector's edition)

[Squall]

Gij geeft $100 voor een boek? Damn, nuts :P Zeker als je weet dat de gewone versie iets van een $8 is

Heb laatste tijd heel wat afgelezen (veel te veel sinds mijn laatste post hier om alles te vermelden). Maar het meesterwerk 'De opwindvogelkronieken' van Murakami is alvast een vermelding waard. Aanrader voor iedereen die graag een goed (dik) boek leest, en graag ook na de lectuur blijft nadenken over het verhaal. Ook voer voor Lynchfans denk ik, want die twee hebben wel 't een en 't ander gemeen.

Nu bezig in 'Do Androids Dream of Electric Sheep'. Het boek waarop Blade Runner is gebaseerd. Halverwege en voorlopig conclusie is: uitstekend!

Volgende op de lijst: Hard-Boiled Wonderland en het einde van de wereld van Murakami (him again), en dan es Quantum of Solace: the complete James Bond Short Stories ^^

[Indy]

Al bijna 2 jaar niets meer gelezen ofwa!?

Ik heb een hele tijd niets meer gelezen dan GameInformers, PCGP's, Edges en OPM's maar tijdens de vakantie heeft de leesmicrobe mij opnieuw stevig te pakken gekregen. Een kort overzicht.

De Millennium-trilogie van Stieg Larsson:

Niemand kon er de voorbije jaren omheen en zo ook ik wilde wel eens weten wat die zogenaamde geniale misdaadauteur uit het land van IKEA zo allemaal te vertellen had. Ik heb het eerste deel na 30 pagina's hoofdschuddend naast mij neergelegd en heb het boek enkele weken nadien een tweede kans gegeven. Chance, want wat volgde was een emotionele rollercoaster met uitstekend geschetste personages en een uitstekende misdaadplot waarin de Zweedse politieke geschiedenis en passant zwaar op de korrel wordt genomen. Deze reeks is dan ook minstens even boeiend om lezen omwille van de superspannende hoofdstukken, dan wel de lichtjes voortkabbelende beschrijvingen van het dagelijkse leven in Stockholm in het bijzonder en Zweden in het algemeen. Scandinavische cultuur heeft mij altijd aangesproken en met de Millenniumtrilogie krijg je daar meer van op je bord dan je lief is. Kortom, de 1800+ pagina's (drie boeken) zijn voorbij voor je het weet. Misschien niet voor iedereen, maar als je al lang met je handen in het haar zit omdat Aspe en Deflo vijfhonderd generische thrillers per week in de rekken katapulteren, dan staat je hier een aangename verrassing te wachten.

Wat Herman Brusselmans o.a. uitgeverij Guggenheim, Een dag in Gent en Mijn haar is lang:

Ja, als je één Brusselmans gelezen hebt, heb je ze allemaal gelezen. Een man die als niemand anders zo goed over niets kan schrijven.

The Green Mile van Stephen King

King, maar niet zoals je hem gewend bent. De paranormale horror of hoogdravende fantasie blijft in de kast en ruimt plaats voor een donker, bijna depressieve vertelling van een cipier die gevangenen begeleidde bij hun finale uittocht. De groene mijl afwandelen om tot bij Old Sparky te komen moeten tot de verschrikkelijkste momenten van een mensenleven behoren. De executies worden in groot detail beschreven maar vreemd genoeg zijn het vooral de ettelijke minuten voor de executie en de passages waarin de cipiers de executieprocedure inoefenen vooraleer het zover is, die het meest beklijvend aanvoelen. King slaagt erin om je te doen sympathiseren met de ter dood veroordeelden (vooral met Delacroix en Coffey dan toch) en als lezer voel je plaatsvervangende angst wanneer ze hun laatste stappen zetten en zich nestelen op de houten zitting van de elektrische stoel. Tevens een erg knappe weergave van hoe, bijna 100 jaar na de Amerikaanse burgeroorlog, rassenhaat pertinent aanwezig is op het Amerikaanse platteland. Een sterk boek dat voor sommige mensen misschien iets te lang zal zijn omdat er niet altijd heel veel gebeurt en de uitkomst van tevoren gekend is.

Momenteel ben ik bezig in het verzamelde werk van Howard Phillips Lovecraft, die vooral kortverhalen schreef voor de pulpmagazines van de jaren '30 en - naar eigen zeggen - de grootste inspiratiebron was voor Stephen King in het bijzonder en paranormale fictie in het algemeen. De werken zijn chronologisch geordend en momenteel zit er nog niet veel vaart in de verhalen. Deze bestaan meestal uit 3 of 4 pagina's en bestaan voor meer dan de helft uit beschrijvingen van landschappen of ruimtes. Zijn Call of Cthulhu-saga, die ook opgenomen is in het boek, is naar het schijnt een enorm sterk verhaal (en het beslaat ook meer dan 100 pagina's, zodat ik hoop dat er wat interessante personages zullen opdraven) dus ik blijf vooral verder lezen, al is het soms ploegen.

Verder op mijn lijstje staan De Vliegeraar en Duizend Schitterende Zonnen van Khaled Hosseini en ook nog enkele werken van Murakami.

[Squall]

Véél gelezen inmiddels hoor :P Als is het geminderd sinds ik niet meer zo vaak met de trein reis. Kennisgemaakt met Cormac McCarthy bv, die zich meteen hoog op mijn favoriete auteurs-lijst heeft genesteld. Zijn The Road is één van de meest ijzingwekkende en pakkendste boeken die ik ooit las.

Net van hem ook De Grenstrilogie uitgelezen (Alle Mooie Paarden, De Grens, Steden van de Vlakte), een westerntrilogie die zich afspeelt in de jaren 30 van vorige eeuw en vertelt over twee jongemannen die het avontuur in Mexico zoeken, maar er enkel gebroken en gedesillusioneerd van terugkomen. Lange rit geweest (900 pagina's en Cormac schrijft 'lastig', met amper leestekens in lange zinnen enzo, al was de vertaling wel goed). Over die lengte heb je ups en downs natuurlijk, maar zeker het eerste boek, de eerste helft van het tweede en het derde deel grepen me bij het nekvel. Deze man gaat de Nobelprijs nog krijgen, mark my words

Nog een aanradertje van het afgelopen half jaar: Pilaren van de Aarde en Brug naar de Hemel. Een historisch tweeluik van elk 1000 pagina's die als een sneltrein lezen en behoorlijk spannende verhalen vertellen.  Slik-hap-weg leesvoer waar je lang van kan genieten.

Nu ligt 1Q84 van Murakami klaar. Zijn nieuwste trilogie waarvan de eerste twee delen nog maar net vertaald zijn. Can't wait

[Giel]

H.P. Lovecraft is awesome. Had een paar kortverhalen in het Nederlands gelezen en vond die zo leuk dat ik verzameld werk in het Engels heb gekocht. Cthulhu ook nog niet gelezen though. Ben momenteel terug The Picture Of Dorian Gray van Oscar Wilde aan het lezen.