Nog iets gelezen?

[YankeeWaRRiaH]

Magiër van Raymond E. Feist

7.5/10

een spannend verhaal over een leerling-magier en zijn weg naar het meesterschap tijdens een oorlog waarin twee werelden elkaar bekampen...
het is het eerste deel van een 5delige reeks. ben nu aan het tweede boek begonnen. Zilverdoorn

[Squall]

Bezig in The Elephant Vanishes van Murakami (officieel nu mijn favoriete, nog levende schrijver )

Eerste verhaal was niet zo sterk, komt ook omdat het maar de aanzet is van een langer verhaal dat later als roman is verschenen (The Wind-up Bird Chronicles) en dat voel je, al zitten er schitterende Murakamiscènes in. Het tweede is gewoon te zalig: The Second Bakery Attack over een koppel dat een McDo filiaal gaat overvallen en 30 Big Macs eist. Waarom ze dat doen? Lees het gewoon zelf :P

http://ctina.com/bakeryattack.html

Nu aan het derde beginnen zie, de titel: The Kangooroo Communiqué voorspelt véél goeds :P

[Squall]

Zit nu halverwege The Elephant Vanishes. Nog een paar erg goede verhalen passeerden de revue, ook wat mindere, maar die blijven om een of andere reden toch door je hoofd spoken.

Ook gelezen: Good-Bye Chunky Rice van Craig Thompson. Zijn debuut graphic novel over een schildpadje dat zijn thuishaven verlaat en daarbij zijn beste vriendinnetje (een muis) achterlaat. Het hele verhaal gaat over afscheid, vriendschap en verlies met miniverhaallijntjes van personages die Chunky Rice tegenkomt. Nog niet zo sterk als Blankets (de tekeningen zijn iets te druk en iet slordiger), maar qua storytelling, opbouw en emotionerende kracht toch een klein meesterwerkje... Kan niet wachten op zijn volgende: Habibi, zou volgend jaar moeten verschijnen

[Squall]

Net The Elephant Vanishes uitgelezen. Dikke aanrader voor wie Murakami wil leren kennen, omdat deze bundel zowat alle aspecten van zijn oevre bevatten. Van romantische, ontroerende verhaaltjes, tot absurde, komische verhalen, van verontrustende en bevreemdende vertellingen tot zelfs gewoon een bizar sprookje. Niet alle verhalen zijn even sterk natuurlijk, maar er zijn er érg veel die achteraf door je hoofd blijven spoken. Ook dat frustrerende Murakami-gevoel zit er vaak in: het gevoel dat je niet vat waarover het verhaal nu écht gaat, maar dat je toch een zeker gevoel/gedachte hebt meegekregen. (Murakami is een meester in subtekst). Soit, lezen die handel, vooral de verhalen Sleep, The Second Bakery Attack, The Dancing Dwarf, On Seeing The 100% Perfect Girl One April Morning, The Elephant Vanishes en Barn Burning (er zijn er wel meer die echt de moeite waard zijn)

Nu Boeddha 6 van Tezuka (manga dus) en dan iets voor school (Screen Adaptation, A Scriptwriting Handbook). Daarna Riders on the Storm van John Densmore

[Squall]

Gisteren uitgelezen:

Riders on the Storm, my life with Jim Morrison and the Doors van John Densmore (de drummer van The Doors)

Uitstekend geschreven autobiografie die een erg persoonlijke kijk op de woelige bestaansgeschiedenis van The Doors geeft. Eerlijk in zijn beschrijvingen van emoties. Fijn in het uiteenzetten van de tijdsgeest? En vooral eindelijk een eerlijke schets van de figuur Jim Morrison. Densmore rekent af met zijn eigen schuldgevoelens, grieven en demonen en dat zorgt voor pakkende hoofdstukken (doorheen het boek zitten brieven aan de dode Morrison...). Soms sleept het een beetje en Densmore is wel heel zelfvoldaan (terecht, maar toch). Dat weerhoudt het boek er echter niet van om een van de beste boeken over The Doors te zijn. Aanrader!

Vanmorgen op de trein begonnen in De Helaasheid der Dingen van Dimitri Verhulst. Zal morgen al uit zijn. Leest als een sneltrein, behoorlijk grappig in tragikomische zin en soms zelfs behoorlijk ontroerend.

[Squall]

De Helaasheid der Dingen van Dimitri Verhulst

Eindelijk nog eens een boek dat zijn hype volledig waard is. Verhulsts autobiografische roman leest als een trein dankzij de vlotte taal, zit boordevol humor en weet op veel momenten ook te ontroeren. De auteur mag dan wel afrekenen met zijn eigen familie en is vlijmscherp in zijn beschrijvingen van het dronkemansleven, je voelt ook de liefde die Verhulst voor die mensen heeft. Soms wordt het boek behoorlijk plat en burlesk (kots en pis en slijm en kak en wat nog meer), maar nooit gaat dit storen of heb je het gevoel een literaire versie van de Flodder-familie te lezen. Ik ben dus behoorlijk onder de indruk van De Helaasheid der Dingen en raadt het iedereen aan. Terechet bestseller

Ben trouwens benieuwd naar wat Felix Van Groeningen er mee zal doen in zijn verfilming. Op film dreigt alles nog platter te worden (denk aan ex-drummer) en het boek is een aaneenschakeling van anekdotes zonder dramatische lijn. Een grondige bewerking kan echter een mooie film opleveren.

[Squall]

Deze topic blijkt weer van mij te worden. Muha!

Brandende Liefde van Jan Wolkers

Typische Wolkersroman met de gekende thema's en kwaliteiten. Weer een verhaal over liefde, ertiek, dood en verrotting, weer een kunstenaar als hoofdpersoon, weer een mooie vrouw waar de hoofdfiguur door geintrigeerd raakt. In tegenstelling tot in Turks Fruit blijft de relatie meer platonisch en is het boek een stuk minder melancholisch. Maar het is smullen van de prachtige beschrijvingen, de leuke nevenpersonages en de langgerekte scènes die minitieus opgebouwd worden. Weinig schrijvers kunnen expliciete seks, dood en ziekte zo mooi en ontroerend maken... Brandende Liefde was in een wip uitgelezen, en dan weet je dat het goed zat!

Nu begonnen in Ten Zuiden van de Grens van Haruki Murakami, zit ook al weer 50 pagina's ver, dus zal eveneens snel uit zijn. Het begin is alvast van hartversnellende schoonheid

[Indy]

Deze topic blijkt weer van mij te worden. Muha!

Brandende Liefde van Jan Wolkers

Typische Wolkersroman met de gekende thema's en kwaliteiten. Weer een verhaal over liefde, ertiek, dood en verrotting, weer een kunstenaar als hoofdpersoon, weer een mooie vrouw waar de hoofdfiguur door geintrigeerd raakt. In tegenstelling tot in Turks Fruit blijft de relatie meer platonisch en is het boek een stuk minder melancholisch. Maar het is smullen van de prachtige beschrijvingen, de leuke nevenpersonages en de langgerekte scènes die minitieus opgebouwd worden. Weinig schrijvers kunnen expliciete seks, dood en ziekte zo mooi en ontroerend maken... Brandende Liefde was in een wip uitgelezen, en dan weet je dat het goed zat!

Nu begonnen in Ten Zuiden van de Grens van Haruki Murakami, zit ook al weer 50 pagina's ver, dus zal eveneens snel uit zijn. Het begin is alvast van hartversnellende schoonheid

No pun intended I presume... 

[Squall]

Uiteraard niet. Er zit geen wip in het hele boek :P

[Black Materia]

Nochtans, met een titel als Brandende Liefde had het wel gekunnen xD

[Squall]

Helaas. Ook ik bleef ontgoocheld achter op dit vlak (j/k). Niet dat er niet eens goed in klaargekomen wordt, maar 't is op andere manieren 

En brandende liefde, da's een soort bloem :P

[Squall]

Ten Zuiden van de Grens van Haruki Murakami

Bloedmooie liefdesgeschiedenis op zijn Murakami's: aanvankelijk gewoontjes, langzaamaan bevreemdender en verontrustender. Een boek dat heel traag een paar van zijn geheimen prijsgeeft, maar veel door de lezer laat invullen. En die doet dat graag, want Murakami schrijft zo fijn, dat niemand onberoerd blijft. Verdomd goed boek, alweer...

[Squall]

De wil en de weg van Jan Brokken

Goed 'schrijf'boek dat op een vlotte manier veel schrijftips geeft over stijl, dialoog, structuur, etc. Nooit voelt het boek dwingend aan, en meermaals laat de schrijver gewoon verschillende visies zien (met als filosofie: elke schrijver schrijft op zijn manier). Voldoende voorbeelden, heldere stijl... Zeker een aanrader voor aspirant schrijvers

[Squall]

Was Alles Maar Konijnen van Renske De Greef

Mooi, Amélie Poulin-achtig boek over eenzaamheid en liefde. Hoofdpersonage Sara zoekt contact met mensen, maar zonder zichzelf bekend te maken. Ze zet boodschappen op de metro, verbergt briefjes in jaszakken, plaats bizarre voorwerpen op eBay, etc. Haar onvermogen om écht contact te maken, maakt van haar een triest figuur, vooral omdat de persoon met wie ze contact wil, haar opa, dementeert en dus geen contact kàn maken.
Het boek gaat van erg grappig tot héél ontroerend en is best mooi geschreven, al sputtert het ritme van de zinnen wel eens en zitten er iets te veel 'slimme' semi-filo beschouwingen in verwerkt. Toch een aanrader. Knap debuut van een knappe madam

[Squall]

Mevrouw Verona Daalt De Heuvel Af van Dimitri Verhulst

Flinterdun novelletje van Dimitri Verhulst waarin hij in zijn gekende rake stijl het leven in een afgelegen Ardens dorpje schetst. Raamverhaal is de afdaling van Mevrouw Verona, die naar de vallei trekt om daar te sterven nadat ze het laatste houtblok dat haar, lang geleden overleden, echtgenoot voor haar gekapt had. Via Mevrouw Verona wordt zo de teloorgang van een kleine gemeenschap geschetst. Verhulst schrijft zowel ontroerend als grappig, maar weet toch niet zo te raken als met zijn schitterende De Helaasheid der Dingen. Het boekje blijft iets te veel aan de oppervlakte en is geschreven vanuit het standpunt van een schrijver die als een God naar de mensjes die hij onder zich laat krioelen zit te kijken, terwijl ik denk dat het boek veel krachtiger was geweest indien we alles door de ogen van Mevrouw Verona mochten beleven. Toch een aangenaam boekje om mee op trein of bus te zitten...