Welke Game Heb Je Uitgespeeld?

[Indy]

Ghost Trick: Phantom Detective (NDS)

Review in volgende gameplay!

[Squall]

Ook mee bezig, maar even stilgelegd omdat ik maandag naar Dublin vlieg en dus wat tijd heb te verliezen op de luchthaven en in het vliegtuig

[Rikimaru]

Sly 2: Band of Thieves (PS3)

Na Sly Raccoon eerder teleurstellend. De eerste Sly legde de meeste nadruk op platformen en sneaken was maar een bijkomstigheid, terwijl Sly 2 té veel op sneaken gaat teren, en daarvoor zijn de mechanics intussen toch wat te beperkt, heb ik de indruk. Ik heb mij meermaals geërgerd aan de niet te ontwijken schoten van vijanden die u meteen opmerkten als ge bijvoorbeeld ergens naar beneden sprong en niet zag wie of wat er daar stond. Controls en camera zijn zo mogelijk nog een stuk minder zuiver dan in Sly Raccoon, vooral de moves aan haken en die ninja jump waren bij momenten meer trial & error dan wat anders door een enorm gebrek aan accurate controls. Leveldesign vond ik ook minder: hier zijn er grote hubs waar ge de meeste tijd doorbrengt en (soms zeer) kleine zijleveltjes, maar ik prefereer toch duidelijk de kleine hubs van Sly Raccoon en de meer rechttoe-rechtaan langere 'normale' levels. Power-ups zijn nog steeds even nutteloos (behalve de verplichte), alleen zijn het er veel meer nu. De speelduur is wel flink opgekrikt ten opzichte van Sly Raccoon, heb hier ongeveer twee uur per episode zitten spelen (en het zijn er acht, wel alles meteen verzameld). Soit, Sly 2 heeft mij duidelijk minder kunnen bekoren dan de eerste en aangezien Sly 3 verdergaat op wat Band of Thieves gedaan heeft, heb ik niet meteen veel zin om daar aan te beginnen.

[Squall]

Sly 3 doet dat allemaal wel beter hoor. Hubs zijn een pak beter gedesigned bv

Dead Space 2

Een goede horrorgame hoor je niet graag te spelen. Dead Space 2 is zo'n spel. Ik moest mezelf dwingen om verder te spelen en er niet elk savepoint er de brui aan te geven zodat ik die nerveuze, angstige knoop in de maag rust kon gunnen. Dead Space 2 slaagt er namelijk met graphics, geluid, gameplay en slimme set pieces je een werkelijk onbehaaglijk gevoel te geven. Je bewegingen zijn lomp, de omgeving is donker en shaduwrijk, de geluiden altijd onbestemd en nooit heb je genoeg munitie om zeker te zijn van je overlevingskansen. Weinig horrorgames slagen er nog in om je echt 'bang' te maken, Dead Space 2 doet het wel, al wordt het wat relaxter eens je over een uitgebreider arsenaal en een geupgrade pak beschikt.
Voor de rest weinig nieuws onder de zon. De gekende gameplay uit deeltje 1 is integraal overgenomen, de wat lastigere melee en onoverzichtelijke close combat incluis. De persoonlijkere toets die het verhaal meekreeg is leuk, maar breekt geen potten en de structuur van de game is iets te veel structuur. Je weet op voorhand dat je van het kastje naar de muur gestuurd zal worden en eens daar aangekomen zal merken dat er toch weer iets is foutgelopen. Wel chapeau dat de omgevingen veel gevarieerder zijn en dat er voldoende afwisseling in vijanden is. Vooral de stalkers, die je vanachter een hoekje bespieden, flanken en in volle vaart bestormen zijn zenuwslopend en moeten tactisch benaderd worden.
Dead Space 2 zet dus de puntjes op de i en is één van de beste horrorshooters van de afgelopen jaren. Aanrader.

8,5/10

[Indy]

Vind het vreemd dat je angstig was bij het spelen van Dead Space 2. Ik ben de grootste angsthaas ter wereld maar vond het spel op geen enkel moment huiveringwekkend, iets wat ik na de korte ervaring met het eerste deel niet had verwacht. Uiteraard wel goeie game.

Shantae: Risky's Revenge (DSiWare)

Blij dat deze leuke action-platformer eindelijk de weg naar Europa heeft gevonden. Het was het wachten meer dan waard. Shantae is met zijn vraagprijs van 1200 punten het duurste DSiWare-spel op de Europese store maar toch kan je dat geld met de glimlach neertellen voor zo'n knap afgewerkte ervaring. Met een combinatie van elementen uit Castlevania, Metroid en Super Mario (inclusief vette knipogen naar deze drie titels) en een verhaaltje dat doorspekt is met de nodige zelfreflecterende humor (niet altijd even geslaagd) en grappige dialogen maken van Shantae een titeltje dat old skool Nintendo liefhebbers zeker zal charmeren.

8,5

[Squall]

Zo halverwege de game was het veel minder, maar de eerste paar chapters zat ik echt met de piepers ja. Speelde het spel ook pertinent enkel 's nachts.

Vanmorgen de game uitgespeeld die ik moet reviewen voor Gameplay, maar waarvan niemand mag weten dat ik hem speel tot morgen van de uitgever. Om welke reden dan ook.

[Indy]

Om welke reden dan ook.

Wij verstaan er zelf de knoppen van.

[Indy]

Homefront.

Review in volgende Gameplay.

[Rikimaru]

Fable III (Xbox 360)

Molyneux zijn gehype heb ik bewust altijd genegeerd om niet met valse verwachtingen aan zijn Fable-games te starten, maar zelfs dan stelt Fable III enigzins teleur. Vechten is zo oppervlakkig (drie knoppen voor drie soorten aanvallen, langer inhouden is sterkere aanval) dat het gewoon tot button bashen herleid wordt. Is het dan echt teveel gevraagd om daar een béétje diepgang in te steken? De opzet van een revolutie op de been te brengen en dan zelf koning te gaan spelen was leuk op papier, maar Fable-gewijs schort er weer heel wat aan de uitvoering. De bevolking van Fable III leeft quasi niet. Ge slooft u alleen uit voor een handvol leidersfiguren die u dan wel bijstaan in uw queeste, maar ik had de indruk dat de rest van de wereld amper een idee had van wat er aan de gang was. Interactie met andere mensen is overigens nog steeds even nutteloos en saai. Toegegeven, er wordt wel redelijk opgebouwd naar de climax waarin ge naar het van de troon stoten van de koning streeft, maar de epiloog die erop volgt en waarin ge zelf de kroon draagt, is bijzonder oppervlakkig en saai om doorheen te spelen. Ook wat men nog toegevoegd heeft aan het verhaal daar, voelde vrij geforceerd aan.
Soit, om toch ook eens wat positieve punten aan te halen: er zijn zeker voldoende toffe quests, Lionhead weet nog steeds sfeervolle werelden te creëren (ondanks een beetje recycling uit Fable II - die in zijn geheel wel sfeervoller was, maar dat was fantasie-mideleeuwen versus grauwere industriële tijd nu), Fable III is typisch zo'n game die ge enkele uren aan een stuk kunt spelen door een aangenaam tempo dat amper onderbrekingen telt, en de voice acting en dialogen zijn ronduit schitterend (John Cleese en Stephen Fry!).

[Squall]

Aangezien het vandaag wel mag gezegd worden:

Killzone 3

[Rikimaru]

Stacking (XBLA)

De eerste indruk van Stacking is vrij middelmatig (daarmee dat ook veel mensen de demo maar niks vinden), maar dat komt eerder omdat ge nog een beetje moet zoeken en tasten en wat moet wennen aan het concept. Eén keer ge dat eerste level (dat nog een paar keer terugkomt als hub) voltooid hebt, gaat Stacking pas echt van start en begint het unieke concept van te stacken in andere poppen wel degelijk goed te werken. Er zijn wel een aantal dingen die ge moet doen voor ge naar een volgend level kunt gaan, maar voor de rest word ge redelijk vrij gelaten in welke taken ge eerst aanpakt en op welke manier ge dat doet, aangezien er altijd meerdere oplossingen zijn voor één challenge. Dat dient vooral om de speelduur wat te rekken, want als ge gewoon één oplossing vindt (wat voldoende is om verder te gaan), zijt ge er in maximum drie uurtjes door. Via die extra oplossingen, het zoeken van alle unieke poppen en het oplossen van hi-jinks (een beetje prutsen met de unieke vaardigheden van elke doll) komt ge toch aan een uur of acht. Oplossingen voor de challenges durven soms al eens vergezocht te zijn, maar anderzijds is zeker ook niet alles mogelijk. Ik had best nog wel een paar ideetjes om een challenge te voltooien, maar die werden als dusdanig niet erkend. De grafische stijl en het leveldesign waren zeer creatief, alleen was het jammer dat de camera soms wat tegenwerkte en de framerate niet altijd even stabiel was. Het gebrek aan voice acting (weeral, Double Fine) is enigzins te verantwoorden doordat men duidelijk verwijst naar de stomme films van de jaren dertig. Stacking is een amusante, licht verteerbare XBLA-game, maar een absolute aanrader zou ik hem nu ook niet durven noemen.

DeathSpank: Thongs of Virtue (XBLA)

Meer een DeathSpank 1.25, eerder, maar ik heb hem tijdens de eindejaarsuitverkoop dan ook voor de helft van de prijs (600 MSP) binnengehaald. DeathSpank probeert te vaak geforceerd grappig uit de hoek te komen, maar ik moet toegeven dat er zeker momenten bijwaren waarop ik een glimlach niet kon onderdrukken. Aangezien dit evengoed een zeer uitgebreide expansion op de eerste DeathSpank had kunnen zijn, zijn alle problemen daarvan nog steeds aanwezig: onhandige menu's, zeer krappe inventory, het vele geld dat ge verdient is zo goed als nutteloos (net zoals vele items) en het vechten is een zeer basic combinatie van button bashen en (soms) blocken. Thongs of Virtue speelt wel iets vlotter dan zijn voorganger, in die zin dat de quests duidelijker zijn, er minder backtracking inzit en het levellen een stuk sneller vooruitgaat. DeathSpank: Thongs of Virtue is zo'n game die ge binnen enkele maanden alweer zo goed als vergeten zijt, maar die wel tof was voor zolang het duurde.

[Indy]

Dragon Age II

Oh boy...

[Squall]

Ben hard aan het twijfelen. Heb de eerste niet gespeeld, maar hij sprak me wel aan en het meeste wat ik van deze zag leek me boeiend, tot ik de demo speelde. In vergelijking met pakweg Mass Effect 2 behoorlijk lelijk (op PS3 dan toch, maar ook op PC ziet alles er blijkbaar grauw uit en kan de belichting niet aan ME2 tippen) en echt veel plezier haalde ik er niet meteen uit.

[Indy]

Als ge toch niets hebt met het verhaal (ook al volgt deze het origineel helemaal niet) en de wereld, kan je net zo goed wachten tot er een Ultimate Edition verschijnt.

[Squall]

Als. Aangezien de ultimate edition van het eerste deel onze contreien niet aandeed.

Ga wachten tot ie in prijs zakt denk ik (en als ik wat meer tijd ervoor heb)