Welke Game Heb Je Uitgespeeld?

[Rikimaru]

Donkey Kong: Jungle Beat (GC)

Paar maanden geleden nog voor twintig euro (inclusief bongo-controller) gevonden, aangezien de Wii-remake die bongo's niet ondersteunt. Heel erg korte game, ik heb er maximum drie uur aan bezig gezeten, maar best wel vermakelijk voor zolang hij duurt. Met een gewone controller zou dit nog niet half zo tof zijn, maar de bongo's voegen er echt wel veel aan toe. De moeilijkheidsgraad blijft te lang laag, om pas in de bonuslevels een kleine uitdaging te bieden. Helaas zijn er maar drie soorten bossfights, die telkens in een iets moeilijkere vorm terugkomen, waardoor het weinige beetje strategische denken om de aanvalspatronen van de boss te ontcijferen en gepast te reageren al snel verloren gaat. Voor het allerlaatste bonuslevel vrij te spelen moet ge helaas op het merendeel van de levels een golden crest behalen (wat ge bekomt door veel combo's en weinig misstappen), en heb niet veel zin om mij daar nog mee bezig te houden. Leuke game, die helaas voorbij is voor ge het weet.

[Squall]

Resistance 2 (PS3)

Deel 1 was een meer dan degelijke launchgame, de sequel mag voor mijn part meespelen met de beste (scifi-)FPSen van deze generatie. Ik heb me enorm vermaakt met de singleplayer die net als in deel 1 gewoon rechtoe rechtaan shooten is, maar dan met een nog moordender tempo en op nog grotere schaal. Insomniac trekt alles uit de kast met prachtige (en kleurrijke) graphics, uitstekend artdesign, vlotte controls, deftig leveldesign, gigantische eindbazen (paar wowmomentjes gehad, al zijn de eindbazen véél te makkelijk) en geschifte wapens (secondary fire ftw!). Het is alleen jammer dat ze toch wat toegeven aan een paar moderne FPS-clichés die in het eerste deel niet van de partij waren. Een straight forward-shooter als dit hoeft echt geen 2-wapenslot systeem, want dit draait niet om strategie, maar om de fun van het schieten. In plaats van een uitdieping van de gameplay is de invoering van die beperking net een stoorzender gebleken voor mij. Vooral omdat bepaalde stukjes een pak moeilijker worden als je per ongeluk de verkeerde wapenkeuze maakte in het vorige segment en niet meer terug kan. Ook de regenererende healthbar had niet gehoeven, het systeem uit deel 1 (een combinatie van regeneratie en klassieke healthbar) paste gewoon beter bij deze gameplay.
Verder stoorde ik me wat aan het nogal onduidelijke verhaal (de helft van de info moet je uit saaie intel halen, die je dan nog eens moet vinden ook) dat niet alleen tijdens mooie filmpjes vertelt wordt, maar ook tijdens de actie (waardoor je de helft sowieso mist). Het universum en het personage Hale hebben veel potentie (het einde bewijst dat), maar Insomniac haalt er door die onduidelijke vertelling niet altijd alles uit. Ook het leveldesign stoorde soms. Niet dat de game je het moeilijk maakt door onlogische plaatsing van cover of dat het onduidelijk is waar je heen moet, maar het strikte pad waarlangs je geleid wordt is soms té opvallend. Ronddwalen in een grote stad als Chicago en bij elk kruispunt maar één straat kunnen inslaan? Dat is gewoon zwakjes.

Anyway, ik heb me zoals gezegd erg goed vermaakt. Kijk uit naar deel 3 die ik wel eens op launch zou durven kopen, al was het maar voor dat verdomde open einde :P

8/10 (9/10 voor het hele pakket want de online modes zijn verdomd cool)

[Rikimaru]

Star Wars: The Force Unleashed (Xbox 360)

Enerzijds teleurgesteld, maar anderzijds heb ik er toch heel erg van genoten. Het verhaal kabbelt in de eerste missies maar wat voort, maar ongeveer op de helft kreeg het mij echt in zijn greep. Daarnaast is het gewoon heel erg leuk om met alle verschillende Force-krachten dood en vernieling te zaaien, al is Force Lightning wel overpowered en Force Push ongelooflijk zwak. De AI van de tegenstanders is vaak ook van een bedenkelijk laag niveau. Verder wel enkele frustratie-momenten, zoals de Stardestroyer-scene in de voorlaatste missie, het lock-systeem in het algemeen, dat blijkbaar volledig random selecteert wat het zelf wil en de bugs en oneffenheden waardoor blijkt dat deze game toch té snel afgewerkt is geworden. Soit, als Star Wars-fan kunt ge daar allemaal nog wel mee leven, maar het is jammer dat ze er niet alles uit gehaald hebben wat er potentieel inzat.

[Squall]

Ratchet and Clank: Quest for Booty

Ik heb een beetje gemengde gevoelens bij dit mini-avontuurtje. Enerzijds is het wel leuk om zo'n hap-slik-weg-avontuur te kunnen kopen voor een zacht prijsje, eentje dat bovendien nog nieuwe ideeën aan de franchise toevoegt en een brug slaat tussen Tools of Destruction en A Crack in Time (zodat dat laatste avontuur narratief meteen uit de startblokken kan schieten). Anderzijds wordt het spelplezier soms wat gefnuikt door het minimalisme. Het verhaal stelt niets voor, al is het best grappig, en zal je dus niet aan het spelen houden. Er is maar één soort wereld (piratenplaneet) en dat zorgt voor een nogal eentonig gevoel na verloop van tijd (want zelfs al speel je een bepaald hoofdstukje uit, je gaat gewoon naar een andere plek in dezelfde stijl) en wat ik het leukste element van Ratchet-games vind ontbreekt: het verzamelen en upgraden van wapens. Aangezien het avontuur zo kort is krijg je quasi meteen de leuke wapens op Level 5, en dat haalt compleet de opbouw uit de game.
Daartegenover staat dan wel dat de focus hier veel meer op platforming ligt en dat is wel een verademing gezien het genre bijna uitgestorven lijkt deze generatie. Het spring en puzzelwerk zit goed in elkaar en wordt geholpen door een paar leuke nieuwe ideeën (zoals platformen naar je toe trekken met een laserstraal) die toch tonen dat dit geen easy cash in DLC voor Insomniac is. Het enige wat ik hatelijk vond waren de levels waarin je een vuurvliegwormding op je moersleutel moest steken om door donkere grotten te trekken. Héél frustrerend omdat je meer dan eens van een richel dondert omdat de omgeving niet voldoende verlicht wordt of omdat je je vuurvlieg kwijt geraakt tijdens gevechten met robotpiraten.
Anyway, Quest for Booty is zijn 15 euro meer dan waard als je niet verwacht een even leuk en episch avontuur te krijgen als in Tools of Destruction. Het is alvast een leuke zoethouder tot A Crack in Time er is...

7/10

[Rikimaru]

Teenage Mutant Ninja Turtles: Turtles in Time Re-Shelled (XBLA)

De titel is langer dan de game zelf (op maximum een uurtje uitgespeeld), maar heel erg vond ik dat niet, want letterlijk het enige wat ge moet doen is op X en Y rammen, paar meters lopen, op X en Y rammen... en dat elvendertig keer na elkaar om vervolgens een boss te verslaan. Heb mij ook enorm geërgerd aan het derde level, waarin er obstakels in het water liggen die u voor een seconde of wat verlammen en, ge raadt het al, als ge tegen eentje botst, kunt ge net lang genoeg niets doen om weer tegen het volgende obstakel te botsen. Sommige bossfights waren extreem eenvoudig (meestal werkte het patroon loop naar boss-aanval-loop terug-loop naar boss...), maar een stuk of twee waren bijzonder irritant doordat enkele van hun aanvallen gewoon niet te ontwijken waren. Een voorbeeldje: Cement Man kunt ge alleen raken als hij rechtop staat, maar als ge hem raakt, dan verandert hij meteen in een soort plas waar ge hem niet kunt raken, maar hij u wel, en uiteraard is hij net iets sneller dan u...

Blij dat het na een uurtje al voorbij was en dat dit slechts een reviewcode was, want dit is zelfs de reeds verlaagde prijs van 800 MS Points niet waard.

[Squall]

Dead Space (PS3)

Dead Space is zo'n game die links en rechts inspiratie op doet bij andere games en films en zelf weinig toevoegt, maar al die elementen zo goed mixt dat de som beter wordt dan de delen. De look (en het verhaal) zijn overduidelijk gebaseerd op de Alien-films, terwijl de gameplay de conventies van survival horror trouw volgt sinds Resident Evil 4 het genre omgooide. Ook hier een camerastandpunt over de schouder van het hoofdpersonage, ook hier behoorlijk wat actie en minimale puzzels, die vooral neerkomen op het vinden van de juiste sleutels). De actiescènes krijgen een 'originele' inslag doordat de aliens die je bestrijdt niet zomaar met een headshot om te leggen zijn maar strategisch van lichaamsdelen ontdaan moeten worden. Dat levert lekker bloederige taferelen op, maar is soms ook behoorlijk irritant als je omsingelt wordt door een grote groep vijanden. Dit systeem vereist namelijk dat je goed en bewust mikt en dat kan door de iets te trage controls en de niet altijd even sterke wapens behoorlijk lastig worden. De vele actiescènes worden afgewisseld met vrij lange 'stiltes', maar Dead Space is op dat vlak veel voorspelbaarder dan pakweg Silent Hill. Je kan in 90% van de gevallen wel voorspellen wanneer het spel weer en blik aliens zal opentrekken. Desalniettemin: uitstekende gameplay.
Audivisueel is Dead Space schitterend. Je moet maar naar de openingsscène kijken om overtuigd te worden van het knappe design en de uitgekiende belichting. De hele game is doorspekt met prachtige taferelen waardoor de omgeving niet generisch wordt. Je blijft wel constant op eenzelfde ruimteschip, maar er is voldoende variatie naargelang het hoofdstuk dat je speelt. Het verhaal wordt zonder filmpjes vertelt en dit doet Dead Space in mijn ogen beter dan pakweg Half Life, door een soort hub die beelden (en het menuscherm) ingame projecteert waardoor radiosignalen niet Bioshockgewijs enkel auditief zijn, maar vergezeld gaan van een filmpje. Nooit wordt de vertelling onvolgbaar omdat je je handen vol hebt met de gameplay terwijl je stukjes verhaal voorgeschoteld krijgt. Tot slot is het geluidsdesign gewoonweg fantastisch. De game wordt behoorlijk scary door de schitterende soundscapes (klopgeluiden, gefluister, gegil, ...) en niet zelden zal je zelfs van je eigen voetstappen schrikken.
Dead Space is verplichte kost voor horrorfans. Het is zo'n game die je constant met gemengde gevoelens opzadelt: de drang om verder te spelen tegenover de drang om zo snel mogelijk te stoppen en je pompend hart wat rust te gunnen. Zo hoort het.

8,5/10

[Rikimaru]

Fable II (Xbox 360)

Best wel entertainend en het is zo'n game die ge met gemak drie uur achter elkaar kunt spelen (wat ik dan ook gedaan heb en waardoor ik hem op vier dagen uit had, ik schat een goeie twintig uur gespeeld), maar toch zoveel punten die véél beter en uitgebreider konden en/of waar ik mij mateloos aan ergerde. Het verhaal rammelt langs alle kanten, de tijdssprong is ongelooflijk cheap, het einde is totaal waardeloos, vechten komt gewoon neer op pure button bashing en hack 'n slash, magie is overbodig, sociale interactie en gezin stichten is te beperkt, de zogezegd grote open wereld is naar mijn mening toch niet zó groot en open, als ge de goede kant probeert uit te gaan, zijt ge een held voor alle stedelingen en achtervolgens ze u in de stad dan ook vaak en massa naar waar ge ook gaat, waardoor ze niet zelden in de weg lopen, de hond die u volgt is wel een leuk gegeven maar lang niet zo revolutionair als Molyneux wou doen geloven (wie gelooft die mens nog =p), de laadtijden zijn mij te lang... Soit, blijkbaar ligt dat alleen aan mij, want zowat de hele wereld vindt Fable II geweldig. Uiteraard heb ik er ook zeer van genoten en is de sfeer ontegensprekelijk subliem, maar als ik zo even terugkijk op mijn spontaan neergeschreven lijstje met opmerkingen, kan ik dit moeilijk als "topgame" bestempelen...

[Squall]

Batman: Arkham Asylum

Oké. Sleeperhit van het jaar. Nu al. Game wist wel positieve aandacht te trekken voor de release, maar zowat iedereen had toch een donkerbruin vermoeden dat de game uiteindelijk in de mist zou gaan? Well think again. Arkham Asylum laat weinig steken vallen en is één van de leukste singleplayerervaringen van het jaar. Rocksteady vermijdt gemakkelijk alle vallen van licentiegames (je baseren op een bestaand verhaal van een comic of film, het toevoegen van nutteloze voertuiglevels omdat de Batmobile en Batwing zo cool zijn, kiezen voor uiterst simpele gameplay zodat zelfs de driejarige fan de game op de knieën kan krijgen, ...) en levert gewoon een eigen kijk op Batman.
Het verhaal is van het niveau van de recente films, met voldoende twists, interessante personages en (vrij) sterke dialoog. Omdat het verhaal voor de game is geschreven zit het nooit in de weg noch wordt het nergens onduidelijk omdat men het verhaal van een film in gameplay wil vertalen. De voice acting is top noch met een geniale Joker die je haast constant zit te jennen over de intercom.
Gameplaygewijs zit alles al even goed. Batman laat zich makkelijk besturen (al zit de camera soms in de weg), het gevechtsysteem is intuïtief maar vergt oefening en beheersing om er combo's (en meer XP) uit te persen en de opbouw van de game telt voldoende variatie. Brawls worden afgewisseld met speurtochten en klauterwerk en wanneer je tegenover gewapende vijanden staat wordt de game een schitterend stukje stealth. Regelmatig sta je tegenover een kamer vol gewapende inmates die je één voor één moet uitschakelen. Daarvoor heb je heel wat gadgets, leuke stealthmoves en een handige detective mode die je vijanden door muren heen toont, en er ook nog eens bij verteld hoe bang ze zijn. De leukste momenten zijn die waarin je plannetjes perfect lopen en je de vijanden langzaamaan gek ziet worden van angst omdat hun kameraden één voor één uitgeschakeld worden. Ze beginnen dan in het wilde weg te schieten, te schreeuwen, schrikken van het minste geluid en gaan in paartjes op zoek naar je omdat ze bang zijn dat ze alleen een makkelijk slachtoffer zijn. De AI vertoont soms wat inconsistenties (vooral hun zintuigen werken niet altijd even goed) en soms buit je gewoon wat dommigheid uit in plaats van dat je echt vallen opzet, maar dat stoort nooit.
Daarnaast zijn er nog de bossfights, die stuk voor stuk voor leuke momenten zorgen, al zijn de meeste iets te makkelijk en krijg je al te snel tips van de game aangeboden over weakpoints en te volgen strategieën.
En als dat nog niet genoeg is kan je nog op zoek naar Riddles die door de Riddler her en der zijn verspreid. De meeste zijn makkelijk te vinden, sommige vereisen wat meer werk, maar het is sowieso erg leuk om te te trachten op te lossen, vooral omdat ze een boel extra stuff unlocken.
En dan zijn er nog de visuele presentatie die enorm goed zit (al mocht de omgeving iets 'beweeglijker'), de leuke en uitdagende challenge rooms en de schitterende muziek.
Arkham Asylum mag dan wel leentjebuur spelen bij Bioshock, Resident Evil en MGS, de game combineert alles tot een uitstekende mix mét liefde voor het bronmateriaal. En zo moet het zijn.

8,5/10

(O ja, meest memorabele gamemoment van het jaar heb ik inmiddels ook al opgetekend denk ik. Wat een mindfuck)

[Squall]

Red Faction: Guerilla: Demons of the Badlands

Volition geeft voor je 8 euro veel in de plaats: een compleet nieuw gebied op de marsoppervlakte (jammer genoeg niet verbonden met de oude kaart), een aantal nieuwe voertuigen, nieuwe wapens en een shitload aan nieuwe missies. Echter slechts drie daarvan behoren tot de campain dus als je vooral daar in geïnteresseerd bent zit je snel door het nieuwe, dunne verhaaltje. Uiteindelijk is dit gewoon more of the same, zonder nieuwe gameplayelementen, maar met een iets grotere focus op destructie (je krijgt véél sneller een rocket launcher tot je beschikking en je kan een pak meer sticky boms plaatsen) en zonder het vervelende schroot-voor-updates systeem.
Ik heb me goed geamuseerd met de extra missies (en ga de submissies nog uitspelen), maar had toch iets meer nieuwe ideeën verwacht. Ook het prequelverhaaltje, waarin je eindelijk meer te weten komt over de Maurauders, mocht gerust wat dieper gaan. Maar soit, voor 8 euro was dit heel wat spelplezier...

7/10

[Rikimaru]

Banjo-Kazooie: Nuts & Bolts (Xbox 360)

Het is aanvankelijk een beetje wennen, met de focus op voertuigen in plaats van platformen, maar daar zijt ge snel mee weg. Het bouwen van voertuigen zelf vond ik iets minder geslaagd (was wel eenvoudig en toegankelijk, maar ik heb zelf maar één voertuig - voor het laatste level - gebouwd en voor de rest enkel wat extra wapens, motoren etc. op reeds bestaande ontwerpen geplaatst). De controls konden, vooral bij de stukken op het water en zeker bij de voertuigen in de lucht, helaas een stuk beter en ook de camera werkte niet altijd mee. Verder heel wat frustratiemomenten omdat de meeste voertuigen verdacht makkelijk overkop gaan of kantelen, waardoor ge heel wat kostbare tijd verliest (alle missies zijn immers tijdgebonden). Voorts nog coole levels (behalve het laatste), tonnen Rare-humor en een typische Rare-aankleding, al rammelde de framerate toch te vaak. Goed spel dat vrij uniek is in zijn genre, maar net iets teveel mankementen om zich naast Banjo-Kazooie en Banjo-Tooie op de N64 te mogen plaatsen.

[Rikimaru]

Wolfenstein (Xbox 360)

Overstijgt vrijwel nergens de middelmatigheid, maar ik heb er mij wel redelijk mee kunnen amuseren. Het verhaal is overbodig (wegens flinterdun en gewoon niet interessant), al is de science-fiction-toevoeging aan de WO II-setting wel eens iets anders dan de zoveelste realistische WO II-shooter. De A.I. is niet echt van hoog niveau (als ge lang genoeg wacht, komen ze vanzelf wel af, ze verschuilen zich niet altijd even handig...) en de gewone soldaten zijn veel te gemakkelijk overhoop te knallen, terwijl de speciale eenheden op een bepaalde manier gedood moeten worden of gewoon een belachelijk aantal kogels in hun lichaam moeten krijgen voor ze erbij neervallen. Er waren acht verschillende wapens, al gebruikt ge toch vooral de sniper en MP40/43. Andere toffe dingen zoals een vlammenwerper of Leichenfaust hadden gewoon te weinig ammo om veel gebruikt te kunnen worden. De vier verschillende Veil-krachten (sneller lopen, tijd vertragen, sterker worden en schild) waren een leuke aanvulling, maar behalve het schild dat op kritieke momenten handig van pas kan komen, heb ik ze meestal enkel gebruikt wanneer het moest om verder te geraken. Grafisch kan deze bijlange niet mee met de top (veel gerecycleerde kamers in eenzelfde omgeving, fletse, weinig gedetailleerde buitenomgevingen en schokkerige filmpjes). De voice acting was teleurstellend, maar dat krijgt ge natuurlijk als ge Amerikanen met een geforceerd Duits accent laat spreken. De muziek daarentegen was wel van een degelijk niveau en kon de spanning serieus opvoeren. Nu de multiplayer nog eens uittesten en waarschijnlijk ben ik deze binnen drie weken alweer vergeten.

[Indy]

The Beatles: Rock Band

Dat The Beatles serieus wat muzikaal erfgoed hebben achtergelaten vooraleer Lennon en Harrisson beslisten dat ze het solo ook wel zouden redden, dat weet zo goed als iedereen. Als er één band is die het verdient om een game naar zich genoemd te krijgen, moet het dus wel de Fab Four zijn. The Beatles: Rock Band onderscheidt zich dan ook van de bandspecifieke titels van Activision (Aerosmith, Van Halen, Metallica) en is gewoon een klasse apart. Het biedt geweldige fan service door zeldzame documentairebeelden en andere typische collector's items in het spel te verstoppen. Speel je de pannen van het Apple Corps dak, zal je deze extra foto's en videofragmenten van de band kunnen unlocken. De Rock Band formule blijft vertrouwd maar wordt toepasselijk in een heel psychedelisch Beatles-jasje gestopt en het resultaat is om duimen en vingers van af te likken. Tijdens de nummers die de band opnam in de legendarische Abbey Road studio nummer twee, spelen de meest waanzinnige filmpjes op de achtergrond, zodat het soms lastig is om geen noten te missen omdat je het spektakel op het scherm niet wilt missen. Er kan nog veel gezegd worden over de game, maar uiteindelijk is dit simpele feit genoeg. Ik ben de Careermode begonnen en binnen de vierentwintig uur had ik de credits gezien, wat mij de coole achievement Day Tripper opleverde. En het is niet omdat het spel uitzonderlijk kort is dat ik mij als een gek door het spel heb geploegd...

9

[Giel]

Professor Layton & The Diabolical Box

Veel valt er niet over te zeggen, gewoon more of the same dus als je de eerste game goed vond (don't we all) zal je van deze ook zeker kunnen genieten. Er zitten een paar mindere interessante puzzels tussen en de ontknoping van het verhaal is zo mogelijk nog vreemder dan die van de eerste game maar uiteindelijk heb ik mij er zeker even veel mee geamuseerd. En heb ik even dikwijls de hulp van mijn broer moeten inroepen om puzzels op te lossen waar ik vastzit

7/10

--- CORRECT!

[Indy]

Ben er momenteel ook mee bezig (zit in het tweede chapter) en ik vind het voorlopig beter dan de eerste game. Vooral het verhaal vind ik een pak interessanter en doordat je het element van de trein hebt, veranderen de omgevingen ook meer wat het geheel een beetje (rail)roadtripperig doet aanvoelen, en dat vind ik wel cool. Soit, we zullen wel zien hoe het verder loopt.

[Squall]

Als je met de reeks wil beginnen. Wat is dan de beste aanschaf? De nieuwe of de oude? Beide kosten zowat overal evenveel dus dat is niet echt een punt...